..ซาหริ่ม's profile** จะอ่านมั้ยหนังสือหน่ะ...PhotosBlogListsMore ![]() | Help |
|
October 26 โอลิมปิกที่รัก..รักม๊ากมาก..จริงๆนะค่ายโอลิมปิก ฉานคิดถึงเทอ..
เฮ้อ..กลับมาถึงบ้านแร้นนนนนน....
ทั้งรู้สึกดีจัยและหวิวๆในจัยดวงน้อยๆดวงนี้ กร๊ากๆ น้อยโตงไง๋นอ
ก้อมันคิดถึงนี่นา ทำงัยหล่ะ
มันเกิดเป็นฟามผูกพันธ์อันลึกส์สส(เวลาอ่าน อ่านแบบใส่ s เยอะๆ)..ซึ้งที่เค้าพบเจอมา
จริงๆนะไม่เคยเป็นเยี่ยงนี้เลยจริงๆ
ตอนแรกๆที่ได้เข้าค่าย 1 ก้อธรรมดาเบๆจาตาย
ไม่ได้คิดไม่ได้คาดฝันว่าจะได้มาต่อค่าย 2
พอมาอีกครั้งตอนแรกๆก้อไม่ได้คิดอารัยมากนะ
ก้อคิดแค่มาค่ายธรรมดาเหมือนกะคนอื่นเค้าแหละ
พอมาปึบตอนแรกๆนะมันก้อรู้สึกอยากกลับบ้าน(เป็นเรื่องธรรมดา)
อยากกลับบ้านๆๆๆๆมากๆถึงมากที่สุด
แต่พอนานๆไปวันเวลามันก้อทำให้ฉานเข้าจัยว่า
คำว่า "มิตรภาพ" มันยิ่งหย่ายเกินกว่าคำใดๆ
รู้สึกดีนะที่ได้รู้จักกะทุกๆคนในค่ายเป็นอะรัยที่
แบบว่าๆ..ไม่รู้จะพูดว่างัยอ่ะเว้นไว้ในฐานที่เข้าจัย
มันรู้สึกดีจริงๆนะได้เห็นหน้ากัน พูดคุยกัน นอนด้วยกัน
ปาตี้ด้วยกัน ดูแลกัน ช่วยเหลือกัน ทานข้าวด้วยกัน หยอกล้อกัน
ทุกๆกิริยาบทต่างๆที่ได้ร่วมทุกข์ร่วมสุขกันมา
ยิ่งคิดก้อยิ่งอยากร้องไห้ ฮือๆ.. ยิ่งคิดว่าจะไม่ได้เห็นหน้า ไม่ได้ทานข้าวด้วย
ไม่ได้คุยด้วยกัน และต่างๆอีกมากมายมันก้อจัยหาย วาบๆ
คิดถึงมากๆเลยรู้ป่ะไม่ๆยังงัยพวกเราก้อต้องได้เจอกันอีกครั้งเนอะๆ
มันต้องมีสักวันๆสักวันหล่ะน่า..
โชดชะตาพาพวกเรามาพบเจอะเจอกันแล้ว
มันก้อต้องได้เจอกันอีกอย่างแน่นอน บอกกลับตัวเองไว้ๆ
เราต้องเจอกันอีก
เมื่อวานเป็นวันที่พวกเราต้องกลับบ้านกัลล์ก้อมี
เค้า เตย น้องเอม น้องบีม น้องข้าวฟ่าง น้องอ๊าต พี่ตั๋ว(พี่ชายของเตย) แลพี่คนขับรถ(ลืมไม่ได้คนนี้คนสำคัญไม่งั้นไปไม่เป็น)
พวกเรากะว่าจะกลับรถตู้กันคนรถบอกว่าจะมารับตอนประมาณ 8 - 9 โมงนี่แหละให้เตรียมตัวไว้
ไอ้เราก้อรีบอาบน้ำแต่งตัวรีบเขียนเฟรนชิฟให้คัยบ้างคนแหะๆ แพ่มแพ๊ม งัย
พอดีเมื่อคืนวานนั้นได้เกิดการบุกรุกชั้น 6 ของเด็กฟิสิกส์ เค้าก้อเลยต้องรอมันกลับลงไป
ก้อได้แต่นั่งและนอนเขียนเฟรนชิฟของคัยสักคนจำไม่ได้..คิดก่อนๆ..ของ..ของ..อ้อของแม่เฒ่าตอง
เป็นการฆ่าเวลาไปในตัว รอแล้วรอเล่ามันก้อไม่ลงสักที จนมีคัยบ้างคนเข้ามาในห้องเอาเฟรนชิฟมาให้เขียน
แต่นแต่นแต้น แพ่มแพ๊มงัยค๊า ซึ่งตอนนั้นกาลังอยู่ในช่วงสาลึมสาลืม เห็นแม่เฒ่าตองใช้งานแพ่มแพ๊ม
ให้ลากเตียงนอนมาที่ห้อง แม่เฒ่าทำงี้ได้งัยห๊ะใช้งานแพ่มแพ๊มได้งัยย่ะเดี๊ยะป่ะเหนี่ยว เอิ๊กๆ
พอแพ่มแพ๊มออกไปจากห้องสักพักเค้าก้อค่อยๆแง้มประตูออกไปดูหวังว่าจะไม่ได้เจอพวกวงดนตรีสันจรอีก
ที่ไหนได้มันพากันขึ้นมาเป็นตับเยอะกว่าทีแรกอีกไม่ไหวแล้วๆกะจะออกไปจัดการแล้วดีที่มีคนห้ามไว้(คัยหลอ?)
ก้อเลยตัดสินจัยบอกกับนันว่าไปอาบน้ำอีกฟากกันป่ะนันก้อผงักตัวงึกๆแล้วก้ออาบกันจนเสร็จพวกนั้นก้อยังไม่มีทีท่าว่าจะลง
ก้อเลยชวนนันไปดูวิวตรงที่ตากกางเกงใน เหอๆ อย่าคิดมากไม่ได้ตั้งจัยจะไปดูวิวกางเกงในนะค่ะพี่น้อง
ไปดูวิวม.อุบลตรงนั้นลมเย็นมากๆพอจะกลับพวกนั้นก้อยังไม่ลง เฮ้อ..เวรกรรม..ก้อตัดสินจัยกะนันว่าจะไม่สนจัยมันและกลับ
ห้องพอกลับเข้าห้องปับก้อมานั่งทำผมให้แห้งเล่นคอมนิสนึงพอตื่นขึ้นมา เอ๋ ฉานหลับไปตอนไหนเนี่ยมองเห็นสภาพตัวเอง
ที่ฟลุ๊กอยู่หน้าคอมไม่ได้ๆง่วงๆเราต้องนอนในที่ๆสมควรนอนว่าแล้วก้อเฝ้าพระอินทร์ในทันทีทันใดตื่นขึ้นมาก้อรีบมาเขียนเฟรนชิฟแพ่มแพ๊ม
แล้วก้อรีบไปอาบน้ำจนเสร็จเรียบร้อยโรงเรียนเจียวกะลังจะกลับถึงห้องเตยก้อมาบอกว่ารถตู้เกิดแอ๊กซิเดนยางแตกอยู่
ต้องใช้เวาลาในการปะยางจึงจะเข้ามารับท่านภายในเวลา 10 โมง อ่ะโห๋ยแระให้นู๋ตื่นเช้าทำเพื่อ ! เขียนเฟรนชิฟให้แพ่มแพ๊มติสเดียวเอง
แพ่มแพ๊มเขียนให้ตั้งเยอะ แพ่มแพ๊มจะโกรธมั้ยเนี่ยเขียนได้นิดเดียวเองอ่าเค้าขอโทษน๊าๆ แระแล้วก้อไปส่งเพื่อนๆ กว่าจะร่ำลากันเสร็จโฮะๆ
แระแล้วรถก้อมารับก่อนกลับพี่คนขับก้อเลยพาไปโลตัสในฐานที่มารับช้าก้อไปกินข้าวเที่ยงที่นั้นเลย ทันใดนั้นก้อเจอหญิง
ฮิๆโลกมันจะกลมขนาดนี้ค่ะพี่น้องก้อบอกแล้วว่าเราจะเจอกันอีกแต่ไม่คิดว่าจะเจอกันอีกเร็วปานชะนี้
เสร็จก้อเดินทางกลับบ้านต่อพี่คนขับก้อเปิดเพลงได้จัยวัยรุ่นจริงๆแอร์ก้อเย็นอดจัยไม่ไหวแล้วๆ
บรรยากาศเป็นจัยต่อการหลับจึงหลับต่อตื่นขึ้นมาก้อถึงโรงเรียนแล้วพ่อก้อเลยมารับกลับบ้าน
ได้น้องหมาตัวใหม่ 2 ตัว แหละ น่าร้ากกกกกกกกกก เดี๋ยวเอารูปมาลง พอวันนี้ก้อต้องไปโรงเรียนเพราะกลัวตามงานเพื่อนไม่ทัน
หยุดไปหลายวัน มาพอดีอาจารย์ก้อแบ่งสีว่าแต่ละห้องจะได้อยู่สีไหน สีชมพูงัย วันนี้ตอนพักเที่ยงเจอน้องหมอกด้วย
ก้อเลยไปแกล้งสากิดน้องนิดหน่อยตอนบ่ายแทบจะไม่ได้เรียนเลยหล่ะพวกผู้ชายกะอาจารย์ต้องไปร่วมขบวนไหลเรือไฟ
ก้อเลยว่างทั้งบ่ายแระก้อกลับบ้านเร็วกว่าปกติวันนี้กะว่าจะไปดูไหลเรือไฟด้วยยย ไม่รู้ว่าปีนี้จะมีแสงสีเสียงมั้ยเดี๋ยวตั้งไปดูๆ
พรุ่งนี้ห้องก้อนัดกันว่าจะไปประชุมสต๊าฟฟฟฟว้าวๆได้เป้นสต๊าฟสักทีหลังจากถูกขับขี่ข่มเหงมาปีนี้เราจะได้เอาคืน
วันนี้อัฟเยอะมากๆๆที่จริงมีเรื่องมากมายที่จะอัฟนะแต่ตอนนี้มันยาวมากๆพอก่อนๆ
ตอง(แม่เฒ่าของพวกเรา)=>หญิง(เจ้าแม่รักแร้ดำกร๊ากๆ)=>โปรตอน=>นัน(081...)
เป็ดน้อย => อาม => แม็ท => แท็ค
นัท => หนุ่ม => จิว(ลูก ผ.อ. อย่าแอะไป) => นิก
ตี้(นกออก) => เฟรม => แอม(พริ้วไหว) => หมุ่ย => บิ๊ก
แพ่มแพ๊ม
Miz U นะๆ July 30 เพลง : ปาฏิหาริย์ยังมี (Miracle) Version ภาษาไทย
ศิลปิน : หมอโอ๊ค (สมิทธิ์ อารยะสกุล) เนื้อร้อง : พี่นิ่ม สีฟ้า (กัลยารัตน์ วารณะวัฒน์) อัลบั้ม : เพลงประกอบละครเกาหลี Goong S (รักวุ่นวายของเจ้าชายส้มหล่น) *อยู่ที่ใจ... ไม่ใช่ที่ไหน แค่ไม่ท้อ ไม่ทิ้ง ความหวังที่เคย มีมา ปาฏิหาริย์ยังมี อยู่ในตัวเราทุกๆเวลา เพียงแค่เราไม่ยอมแพ้ง่ายๆ ในบางคืนที่มืดมัว ฟ้าจะมืดมิด จ้องดีๆ จะเห็นแสงรำไร ขึ้นมา ลองวาดฝันดู ว่าดาวอยู่เต็มฟ้า อีกไม่ช้าจะเห็นแสงแพรวพราว ขอแค่เรามีความมั่นใจ เชื่อในคำอธิษฐาน ไม่ว่าจะช้า หรือจะนาน จะไม่ยอมหมดหวัง จะมีพลังขึ้นมาทันใด (โหๆ) *อยู่ที่ใจ... ไม่ใช่ที่ไหน แค่ไม่ท้อ ไม่ทิ้ง ความหวังที่เคย มีมา ปาฏิหาริย์ยังมี อยู่ในตัวเราทุกๆเวลา เพียงแค่เราไม่ยอมแพ้ง่ายๆ แม้ทางเดินจะมุ่งไป ประตูจะปิดตาย จะเจอความโหดร้าย และต้องเสียน้ำตา ก้าวเดินสู่เส้นทางที่มีแต่ปัญหา แทบจะมองไม่เห็นแสงสว่าง ปวดร้าวเหมือนคนที่เดินหลงทาง กลัวต้องเจอะความผิดหวัง ที่มากพอๆกับหวังจะมี ที่ฝันที่วาดไว้ ได้ยอมที่จะเริ่มต้นใหม่ (โหๆ) *อยู่ที่ใจ... ไม่ใช่ที่ไหน แค่ไม่ท้อ ไม่ทิ้ง ความหวังที่เคย มีมา ปาฏิหาริย์ยังมี อยู่ในตัวเราทุกๆเวลา เพียงแค่เราไม่ยอมแพ้ง่ายๆ ( ลุกขึ้นมา ๆ อย่าไปยอมแพ้ ลุกขึ้นมาเป็นพลัง ให้หมดหัวใจ พรุ่งนี้ๆ ต้องทำให้ได้ ทำให้เหมือนที่จินตนาการ อย่าเป็นคนสิ้นหวัง ) *อยู่ที่ใจ... ไม่ใช่ที่ไหน แค่ไม่ท้อ ไม่ทิ้ง ความหวังที่เคย มีมา ปาฏิหาริย์ยังมี อยู่ในตัวเราทุกๆเวลา เพียงแค่เรา........... *อยู่ที่ใจ... ไม่ใช่ที่ไหน แค่ไม่ท้อ ไม่ทิ้ง ความหวังที่เคย มีมา ปาฏิหาริย์ยังมี อยู่ในตัวเราทุกๆเวลา เพียงแค่เราไม่ยอมแพ้ง่ายๆ (ลา ลัน ลา ลา ลัน ลัน ลา ๆๆ......) ^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^
เพลงนี้เหมาะกับตัวเองมากกกกก.....
ปากก้อบอกว่าจะขยันอ่านๆ
และแล้วมันก้อเหมือนเดิม
เมื่อไหร่น๊ามันถึงจะมีความจริงจังกะชีวิตมันส้ากที
อ๊ากกกกกกกๆๆๆๆๆ.......
ไม่น๊าส์ ไม่น๊าส์
เอาหล่ะนิ่งเฉยเป็นนาตาลีไม่ได้แร้น
สู้เค้านะพี่น้อง March 12 ▪♠♣ จะไม่หยุดวิ่งถ้ายังไม่หมดลมหายจัย ♣♠▪
เหตุผลที่ทุกคนต้องฝัน เหตุผล 10 ประการที่บอกว่าเราไม่ควรหยุดฝัน 1.ชีพจรยังเต้นสม่ำเสมอ 2.หัวจัยทั้งสี่ห้องยังสูบฉีดโลหิต 3.สมองเรายังสั่งการ 4.เรายังมีลมหายจัยเข้าออก 5.เส้นเลือดยังทำหน้าที่ลำเลียงออกซิเจนไปทั่วร่างกาย 6.ประสาทสัมผัสทั้งห้ายังทำงานได้ดี 7.กระเพาะเรายังต้องการอาหารและน้ำ 8.ระบบขับถ่ายทำงานปกติ 9.เรานอนหลับ และตื่นขึ้นมาดำเนินชีวิตเช่นทุกวัน 10.เรายังมีกิเลส รัก โลภ โกรธ หลง ในสามัญสำนึก
และแม้ว่าจะเหลือเหตุผลอยู่เพียงข้อเดียวจากที่กล่าวมา เราก้อสามารถฝันต่อได้....
ประโยคหนึ่งที่มักจะได้ยินเสมอ คือ หากยังไม่สิ้นเสียงนกหวีด แสดงว่าเกมยังไม่จบ
สำหรับนักกีฬาในสนาม... มันคือคำปลุกจัยที่เรียกพลังให้ฮึดสู้จนวินาทีสุดท้าย
+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++
ปิดเทอมแว้วววววววว..... ก้อนะจะขึ้นม.5แล้วแหะทำงัยได้มันก้อต้องเป็นไป(เรื่องธรรมชาตินิเนอะ) ม.5มันจะเป็นงัยเน้อ...... จะสนุกสนานมั้ยหว่าบรรยายกาศแปลกน่าดู เฮ้อสงสารอีออดอ้อนมัน(ฟูฟู่นั่นเองต้องเปลี่ยนชื่อให้เหมาะกับนิสัย) ขนหนูมันร่วงต้องคอยป้อนอาหารและป้อนยาโถ่น่าสงสารเนอะ อยู่บ้านเบื๊อเบื่อวันเน้ตื่นมาก้อ เป็นเวลา 12.กว่าๆ(เที่ยงกว่าๆอ่ะ)เฮ้อ เลยอดกินข้าวเช้าพอดีแต่ก้อดีนะจะได้ไดเอ็ดไปในตัว ฮาๆ พอเย็นๆก้อไปหาซื้อของมากินพอดีเป็นวันพระก้อเรยซื้อดอกไม้มาด้วยมาบูชาพระ (เพื่อชาติต่อไปจะได้น่ารักๆเรียนเก่งๆกะเค้ามั่งแหะๆ) จบๆไม่ไหวแล้วง๊วงง่วง ^๐^หาวววววววววววว...
+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++ January 26 >>►วานเวลา◄<<**------------------------**
เฮ้อ................
นี่อีกไม่กี่วานก้อจาสอบปลายภาคเรียนแร้ววววววว์
จะขึ้นม.5แร้วหรอเนี่ย เฮ้อะๆ
โกหกป่ะๆ โอ๊ยม่ายน๊าส์
No
...............................................
ไม่อยากเร้ย..แร้วเพื่อนๆ..ลิงทุกๆตัว
ช้านเองก้อคงจะคิดถึงมันแย่
ม.5ก้อคงต้องขาหยันๆขึ้นอีก
ยิ่งโง่ว์อยู่
งัยก้อจาพยายามแร้วกัลล์เน้อะ
เหอะๆ
+++++++++++++++++++++++++
ก้าวๆ......
ก้าวต่อปาย.....ก้าว
ก้าวปายทีละก้าว
ก้าว
ก้าว
ก้าว
ทีละก้าว
ก้าว
ก้าว
เหนื่อย..ก้าวต่อ
ก้าว
ก้าว
ท้อแท้
กำลังจัย...ฮึดๆ
ก้าว
ก้าว
ก้าว
....
.........
.................
.......................
....
จุดหมาย September 21 ผลโอออกแล้วคร้า......
September 02 ไกล๊ไกลตัวจิง..ตัวเป็นๆ...
น่าร้ากๆ..vjจ๋ามาโรงเรียนเราอ่ะ
ตัวจิงส๊วยสวยดูในทีวีแก่อ่ะแต่ตัวจิงยังเอ๊าะๆอยู่เลยอ่ะแก
เค้าก้อเป็นกันเองดีนะไม่ถือตัวอีกแต่ไม่ได้ไปไกล้เค้าอ่ะ
อยู่ไกลไม่อยากไปชุนละมุนเดี๋ยวจะเป็นกล้วยทับ
ก้อนะก้อสวยอ่ะไม่มีรัยจะติ
ผ๊อมผอมเสื้อขาวกางเกงยีนเอวลอย
คิดถึงเพื่อนอ่ะไปเตรียมอุดมกัลล์หมด
การบ้านก้อเยอะอ่านหนังสือก้อไม่ทัน
ทำงัยดีๆ
แม่จ๋าช่วยนู๋ด้วย |
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
|